Sümela Manastırı Nerede Yer Alıyor?
Trabzon’un Maçka İlçesi’ne bağlı Altındere Köyü sınırlarında, Altındere Vadisi’ne hakim Karadağ eteklerinde sarp bir kayalık üzerine inşa edilen Sümela Manastırı, halk arasında “Meryem Ana” adıyla da anılmaktadır. Manastır, doğayla iç içe olup 300 metre yükseklikteki bu konumuyla, manastırların ormanları, mağara ve su kenarlarında kurulma geleneğini sürdürür.
Sümela’nın Adının Kökeni
Sümela Manastırı, “siyah” anlamına gelen “melas” kelimesinden türetilmiş bir isimdir. Bu adın, manastırın saklandığı koyu renkli Karadağlar’dan veya İçindeki Meryem Ana tasvirlerinin siyah renginden geldiği ortaya çıktı.
Manastırın Tarihi Yolculuğu
Sümela Manastırı, Bizans İmparatoru I. Theodosius döneminde (375-395) Atina’dan gelen Barnabas ve Sophranios adlı iki ben tarafından kurulmuştur. 6. yüzyılda İmparator Justinianus’un emriyle onarımı yapılan manastır, 13. yüzyıldan itibaren Trabzon Komnenosları’nın hüküm sürdüğü dönemde büyük bir gelişme gösterdi. III. Aleksios döneminde manastır daha da zenginleşmiş ve gelir sağlamıştır. Osmanlı döneminde hakları korunarak pek çok imtiyaz verilmiştir.
Osmanlı Dönemi ve Yenilemeler
Sümela Manastırı, 18. yüzyılda önemli bir değiştirici sisteme girmiş ve fresklerle saklanmıştır. 19. yüzyılda ise büyük yapıların birleşmesiyle görsel bir görünüme kavuşmuş, pek çok yabancı seyyah tarafından ziyaret edilmiştir. 1916-1918 yılları arasında Rus işgali sırasında manastıra el konulmuş ve 1923’ten sonra tamamen boşaltılmıştır.
Manastırın Yapı Özellikleri ve Sanatsal Değeri
Manastırı, ana kaya kilisesi, birkaç şapel, mutfak, öğrenci odaları, misafirhane ve kütüphane gibi gruplarn oluşmaktadır. Girişte büyük bir su kemeri bulunur, ancak büyük bölüm yıkılmıştır. Manastırda yer alan freskler, İncil’den alınan sahneler, Hz. İsa ve Meryem Ana’nın hayatı tasvirlerle bezenmiştir. Bu freskler, Sümela’nın şifalı ve dini gelişimini pekiştirmektedir.
News
