Giresun’un Espiye ilçesine bağlı Soğukpınar beldesinde yaşayan 61 yaşındaki Bayram Karaman, unutulmaya yüz tutmuş bir zanaatı omuzlarında taşıyor. Bölgede değirmen taşı yapan son usta olarak bilinen Karaman, babadan kalma bu kadim mesleği büyük bir titizlikle sürdürüyor. Bir dönem bölge ekonomisinin ve sosyal yaşamının kalbi olan taş ustalığının bugün yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalması, emektar ustayı derinden yaralıyor.
Sabırla İşlenen Taşın Dili Var
Taş işçiliğinin en büyük sırrının sabır olduğunu vurgulayan Bayram Karaman, değirmen taşı yapımının sıradan bir kırıcılık işi olmadığını belirtiyor. Taşa ne çok sert ne de çok yumuşak vurulması gerektiğini ifade eden Karaman, “Taşın bir dili vardır, onu dinlemek gerekir” sözleriyle zanaatının inceliğini anlatıyor. Her taştan değirmen taşı olmayacağını, seçilen taşın mutlaka tek parça, çatlaksız ve suya dayanıklı olması gerektiğini vurgulayan usta, Karadeniz bölgesindeki özel taşların bu iş için biçilmiş kaftan olduğunu söylüyor.
Çırak Bulunamıyor Zanaat Yok Olma Eşiğinde
Mesleğin geleceğine dair karamsar bir tablo çizen Bayram Karaman, en büyük sorununun bayrağı devredecek bir çırak bulamamak olduğunu dile getiriyor. Günümüz gençlerinin bu zorlu ve sabır isteyen işe ilgi göstermediğinden dert yanan Karaman, kendi çocuklarının bile bu zanaatı öğrenmek istemediğini ifade ediyor. Parasıyla dahi çalıştıracak kimseyi bulamadığını belirten son usta, kendisinden sonra bu geleneğin tamamen tarih olmasından büyük endişe duyuyor.
Eskiden 20 Yıl Şimdi Bir Asır Dayanıyor
Geçmiş yıllarda değirmenlerin çok yoğun çalışması nedeniyle bir taşın ömrünün ortalama 20 yıl olduğunu hatırlatan Karaman, günümüzde ise kullanımın azalmasıyla bu sürenin 100 yıla kadar çıktığını belirtiyor. Halkın hala doğal öğütülmüş ürünlere ve dolayısıyla değirmen taşlarına ihtiyacı olduğunu ancak bu ihtiyacı karşılayacak usta yetişmediğini vurguluyor. Karaman, belki bir gün bir gencin bu işe merak salıp geleneği sürdürmesi ümidiyle her gün taşın başına geçmeye devam ediyor.
News
