Bir Ramazan daha usul usul çekiliyor semadan. Sahur vakitlerinde mutfağın loş ışığında dökülen dualar, iftar sofralarında bir araya gelen dostlar, seccadelerde ıslanan gözyaşları… Hepsi birer hatıra, hepsi birer emanet artık. Ne çabuk geçti değil mi? Sanki dün başlamıştık “Hoş geldin ya Şehri-i Ramazan” demeye.
Bu ay bize yalnızca oruç tutmayı değil, sabrı, paylaşmayı, affetmeyi, merhameti ve içsel bir arınmayı da öğretti. Belki kalabalık sofralarda, belki mütevazı tabaklarda, ama hep aynı duyguda buluştuk: bereket. Kapımızı çalan çocuklara uzattığımız şekerlerde, ihtiyaç sahibine gizlice bırakılan zarfın içindeki destede, komşuya yollanan bir tabak zeytinyağlıda hep aynı Ramazan dokundu gönüllerimize.
Ve şimdi bayram… Hani şu çocukluğumuzun bayram sabahları, yeni alınan ayakkabının sesini dinleyerek yürüdüğümüz sokaklar… Hani özenle seçilen mendillerin, içlerine konan harçlıkların, büyüklerin elini öpmenin, küçüklere kol kanat germenin vakti… Bayram; sadece bir tatil değil, bir buluşma, bir affediş, bir helalleşme zamanı.
Bu bayramda da elimizi uzatalım. Küsleri barıştıralım, unuttuğumuz bir dostu hatırlayalım, büyüklerimizin kapısını çalalım. Telefonun bir ucunda bekleyen annemize, uzaklarda kalmış bir kardeşimize, çocuksu bir heyecanla şeker toplamayı bekleyen mahallemizin çocuklarına bir tebessüm, bir selam, bir iyilik taşıyalım.
Bayram; sadece şeker değil, sadece baklava değil, sadece kahkahalarla dolu sofralar değil. Bayram, Ramazan’dan kalan o güzel hasletlerin, dostluğun ve muhabbetin meyvesidir. Bir gönle girmek, bir gönül almak için en kıymetli zamanlardan biridir.
Gelin, Ramazan’dan taşıdığımız güzellikleri bayramda taçlandıralım. Ne demişler: “Paylaşıldıkça çoğalır, bölüştükçe bereketlenir.”
Hepimizin bayramı kutlu, kalbi ferah, yuvası bereket dolu olsun.
News
