Karşılıksız Sevginin Diğer Adı: Anne

Dünya değişiyor, teknoloji gelişiyor, şehirler büyüyor; ama değişmeyen tek bir sığınak var: Bir annenin şefkati. Bugün takvimler Mayıs ayının o malum pazarını gösteriyor. Kimimiz elimizde bir demet çiçekle o sıcak kucağa koşuyoruz, kimimiz ise bir telefonun ucundaki sesle dünyaları değişiyoruz. Peki, Anneler Günü sadece bir kutlamadan mı ibaret?

Aslında anne dediğimiz kavram, sadece bizi dünyaya getiren kişi değil; hayatın fırtınalarında bizi kıyıya ulaştıran o sessiz limandır. İlk adımımızı attığımızda elimizden tutan, düştüğümüzde dizimizdeki yaradan çok canı yanan, biz büyüdükçe dertlerimizi kendi derdi belleyen o eşsiz sabrın adıdır.

Sadece Bir Gün Yetmez mi?

Popüler kültürün tüketim çılgınlığına kurban etmeye çalıştığı bu özel günde, aslında en büyük hediyenin "hatırlanmak" olduğunu unutuyoruz. Bir annenin gözünde, pahalı bir takıdan çok daha kıymetli olan şey; evladının sesindeki huzur ve gözlerindeki mutluluktur. Onlar bizden dünyaları değil, sadece "Nasılsın anne?" diye başlayan içten bir cümle bekliyorlar.

Eksik Kalan Yanlarımız

Bugün herkes için bayram değil, biliyorum. Annesini sonsuzluğa uğurlamış olanlar için bu pazar, biraz daha sessiz, biraz daha buruk geçer. Ancak sevgi enerjisi kaybolmaz; onların bize öğrettiği değerler, fısıldadıkları dualar ve bıraktıkları hatıralar her zaman bizimle yaşar.

Bugün, hayatınızdaki tüm "anne" figürlerine —teyzelerinize, halalarınıza, size annelik yapmış o güzel insanlara— sımsıkı sarılın. Zaman akıp giderken biriktirebileceğimiz en güzel servet, o içten gülümsemelerdir.

Tüm annelerin ve yüreğinde annelik şefkati taşıyan herkesin günü kutlu olsun!